<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886</id><updated>2011-04-22T05:57:38.490+07:00</updated><category term='วันหยุด'/><category term='สกูตเตอร์'/><title type='text'>ศิลปินเดินดิน กินข้าวแกง</title><subtitle type='html'>ดนตรีคือชีวิต สร้างความคิดและปัญญา</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>7</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886.post-7520721706099937881</id><published>2008-07-14T10:24:00.002+07:00</published><updated>2008-07-14T10:42:55.645+07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;table style="width: 680px; height: 46px;" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="cattitle"&gt;&lt;a rel="bookmark" href="http://iloveloso.multiply.com/journal/item/3"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="itemsubsub"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div id="item_body" class="bodytext" author="iloveloso" author_possessive="iloveloso's"&gt;  &lt;p&gt; ความเป็นมา LOSO  HERO&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;พวกเขาเป็นวงดนตรีร๊อก 3 ชิ้น ที่ถือกำเนิดในช่วงดนตรี alternative ที่ได้รับความนิยมในบ้านเราอย่างสูงเมื่อประมาณ 7-8 ปีที่แล้ว มีวงดนตรีแจ้งเกิดขึ้นมาอย่างมากมายนับไม่ถ้วน มีทั้งของจริงและแฟชั่นหล่อหลอมรวมกันเป็นยุคหนึ่งของวงการเพลงไทย เป็นเวลาที่ให้พวกเขาได้พิสูจน์ ถึงฝีมือและความสามารถทางด้านดนตรีออกมา จนสามารถแจ้งเกิดได้ตั้งแต่อัลบั้มชุดแรก โดยไม่มีองค์ประกอบของรูปร่างหน้าตามาเป็นส่วนเกี่ยวข้องแม้แต่นิดเดียว พวกเขาพกพาดนตรีร็อกมันส์ๆ สื่อสารง่ายๆ เพียงแค่กีต้าร์ ,เบส และกลอง กับเพลงอะคูสติคบัลลาด อย่าง &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"ไม่ต้องห่วงฉัน"&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;จากอัลบั้ม &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt;&lt;b&gt;โล โซไซตี้ &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;คือเพลงที่ ทำให้ความเหนื่อยล้าบนเส้นทางสายดนตรีของพวกเขาหายไป พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงในชีวิตครั้งยิ่งใหญ่ และความสำเร็จที่พวกเขาคาดไม่ถึง…&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;อดีตมันต้องมีที่มา สำหรับวงดนตรีวงนี้ คือ ชายหนุ่ม 3 คน รวมตัวกันเล่นดนตรีภายใต้ชื่อว่า โลโซ ซึ่งประกอบไปด้วย &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt;เสก เสกสรร ศุขพิมาย&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;หนุ่มผู้มีวงดนตรีเพื่อชีวิต อย่าง&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff0000;"&gt;&lt;b&gt;คาราบาว เป็น ฮีโร&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#806337;"&gt;่ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจถ้างานของเขาจะมีกลิ่นอายของคาราบาวผสมอยู่ด้วย เสก มีความเชื่อมั่นในเรื่องของดนตรีว่าเขาจะอยู่กับมันไปตลอด&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"เรารักในการร้องเพลง ในการเล่นดนตรี เราก็คงทำ ไม่ได้หมายถึงทำธุรกิจ คงไม่ถนัดเท่าไร ผมก็เล่นดนตรีกันต่อไป"&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt; ทุกวันนี้เขาเป็นแกนหลักที่วงมิอาจขาดเขาได้ เพราะ เสก คือ นักร้องนำและคนแต่งเพลงทุกเพลงของวงโลโซ ทำให้เพลงของโลโซ กลายเป็นเอกลักษณ์ทั้งในเสียงร้องและเนื้อหาที่มาจากการแต่งของเสกและเมื่อคนฟัง ได้ยิน ก็รู้ทันทีว่า นี่คือ &lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff0000;"&gt;โลโซ &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;คนต่อมา มือกลอง &lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt;กิตติศักดิ์ โคตรคำ หรือ ใหญ่ &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ที่ซึมซับกับความรักดนตรีจนหันมาเล่นเป็นอาชีพในที่สุด &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"มันก็พัฒนาไปตาม.. ก็เหมือนกับ ถ้าน้องชอบเตะฟุตบอลแสดงว่าเราชอบตั้งแต่เด็กล่ะ แล้วก็จะอยากเป็นให้ได้ แล้วพวกเราก็เป็นอย่างนั้นจริง" &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;เขากับเสกก็เป็นนักดนตรี ซึ่งต่างก็มาจากคนละที่คนละทาง แต่เส้นทางของนักดนตรีทำให้เขาได้มาพบกันซึ่งถึงแม้ว่าจะเล่นกันคนละวง จังหวัดจันทบุรีนั้นจึงถือ เป็นการเริ่มต้นทำให้เขาทั้งสองได้รู้จักกัน &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"เล่นคนละที่นะ แต่ก็พักอยู่ที่เดี่ยวกัน ที่อพาตเมนต์เดียวกัน เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไป" &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;คนสุดท้าย คือ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#ff0000;"&gt;&lt;b&gt;รัตน์ อภิรัฐ สุขจิตร์ มือเบส&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;ของวง ที่ไม่ต่างจากสองคนแรก ด้วยใจรักดนตรี ตั้งแต่ยังเด็ก รัตน์เริ่มจับกีต้าร์เป็นเครื่องดนตรีชิ้นแรกตั้งแต่อายุ 15 ขวบ เรื่อยมาจนกระทั่งเรียนจบมหาวิทยาลัย ในสาขาช่างยนต์ จบออกมาทำงานอยู่อู่ซ่อมรถได้ปีกว่าๆ "&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#669900;"&gt;ทำงานอยู่อู่นี่ประมาณซัก ปีกว่า ๆ เป็นอู่ของรถ โตโยต้าเนี่ย เป็นช่างซ่อมรถยนต์ แต่ว่าไม่ค่อย น่ะครับ ผมมีความรู้สึกว่า มันไม่ไช่ตัวผม อาจจะเรียนมาทางนี้โดยตรงแต่ว่า ดูแล้วมัน ..." &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#000000;"&gt;วันหนึ่งมีเพื่อนที่ชื่อ กอล์ฟ ได้มาหาที่อู่ มาชวนไปเล่นดนตรี (สำหรับเพื่อนคนนี้นั้นปัจจุบันเขาเป็นมือเบส ของวง Y Not 7 นั่นเอง) &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#669900;"&gt;"กอล์ฟนี่เขาเรียนอยู่ช่างศิลป เขาจะมาซ้อมดนตรีที่ มหาลัยสยาม ก็เป็นเพื่อนกัน คลุกคลีกันมาตลอด แล้วก็มาทำวง วงแรก"&lt;b&gt; &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#000000;"&gt;เขาทั้งสองคนเริ่มต้น ใช้ชื่อวงว่า&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;" โฟกัส"&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;ซึ่งสมาชิกก็มี กอล์ฟ (ตอนนั้นเล่นกีต้าร์) รัตน์ เล่นเบส และก็เจ้า บ็อกซ์ ไฟฟ้า 1 ตัว ทั้งสามเริ่มรับจ้างเล่นตามผับเป็นจริงเป็นจัง เริ่มจากหน้ารามจากนั้นก็ผจญภัยไปตามทางนักดนตรีอาชีพ เปลี่ยนที่ไปเรื่อยเป็นเวลา 3 ปีกว่า ที่รัตน์และ กอล์ฟ ได้ร่วมงานกัน จนถึงวันที่ต้องจบลง เมื่อกอล์ฟ ออกไปทำวง Y Not 7 ส่วน รัตน์ เดินทางสู่จังหวัดจันทบุรี ที่เขาได้พบกับเสกและใหญ่ที่นี่&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;  &lt;p&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; font-family: Microsoft Sans Serif;" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;เมื่อคนสามคน มาจากต่างที่กัน แต่มีความรักในสิ่งเดียวกัน นั่นก็คือ เรื่องของดนตรี ทำให้เดินทางมาพบกันโดนมิได้นัดหมายที่จังหวัดจันทบุรี ถ้าจะเริ่มเรื่องราวของวงโลโซ&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;จังหวัดจันทบุรี คือที่แรกที่จะบอกความเป็นมาได้ แม้ว่าจะอยู่กันคนละวง เล่นกันคนละที่ พวกเขาก็เจอกันทุกวันเพราะว่าอาศัยอยู่ในอพาร์ทเม้นท์เดียวกัน ตอนนั้น ทั้งสามก็คือเพื่อนร่วมอาชีพ ที่มักจะใช้เวลาหลังเลิกงานพูดคุยแลกเปลี่ยน สิ่งต่างๆ ซึ่งกัน แต่เวลาผ่านไปเรื่อยๆ แต่ละคนก็ต่างคนต่างไป เริ่มเดินทางแยกย้ายกันอีกครั้ง เสกและใหญ่ ไปเล่นดนตรีด้วยกัน ที่จังหวัดนครสวรรค์ ในขณะที่รัตน์ ก็ยังคงใช้ชีวิตอยู่ที่จันทบุรีต่อไป อาชีพนักดนตรีดูเหมือนจะไม่สามารถอยู่ประจำได้นานเท่าไรนัก&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="EN-US"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt; … หนึ่งปีต่อมาก็ถึงเวลาของรัตน์บ้างแล้ว เขาหมดสัญญาการเล่นดนตรีที่จันทบุรี และได้ย้ายขึ้นเหนือสู่จังหวัดลำปาง เพื่อความต่อเนื่องในอาชีพนักดนตรีต่อไป และการเดินทางมาที่นี่ เขาได้พบกับเสกอีกครั้ง อนาคตในการเล่นดนตรีร่วมกันของเขาทั้งสามจึงมีความเป็นไปได้มากขึ้น &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"จุดสำคัญเลยที่ลำปาง เสกเขาทำวงขึ้นมาใหม่ ตอนแรกเขาเล่นอยู่นครสวรรค์ แล้วเขาก็ขึ้นมาเล่นที่ลำปาง คือเล่นอยู่ผับ เบตง ใกล้ๆ กับผมเหละ ได้เจอกัน เขาบอก เขามีบ้านพัก เป็นบ้านหลังใหญ่ อยู่หลังหนึ่ง เขาก็บอก "พี่รัตน์ไปอยู่กับผมดีกว่า มีห้องอยู่ ว่างอยู่ห้องหนึ่ง " ผมก็ไปอยู่กับเขา แต่เล่นคนละวงนะ เสกเขาอยู่วงเดียวกับใหญ่" &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;บ้านหลังนี้ เปรียบเสมือนครอบครัวใหญ่ ที่มีแต่นักดนตรีอาศัยอย&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt;ู่&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"เราคุยกันเรื่องดนตรี คุยกันเรื่องสนุกสนานกัน ถูกคอกัน แล้วช่วงนั้นก็มีวงนากาอยู่ด้วย พวกตาโจ้ พวกไอ้แปด ผม อยู่คลุกคลีด้วยกันหมด บ้านหลังเดียวกันพูดง่ายๆ"&lt;b&gt; &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ความสนิทสนม รู้ใจกัน ในเรื่องของดนตรีและนิสัยส่วนตัว ทำให้ความคิดที่จะเล่นดนตรีด้วยกันจึงเกิดขึ้น&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"พี่รัตน์ เฮ้ย เราน่าจะมาทำเพลงด้วยกันซักชุดนะ"&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;รัตน์ ยังจำได้กับประโยคนี้ เมื่อเสก ชวนเขาในเช้าวันหนึ่ง แต่ความรู้สึกของเขาตอนนั้นยังไม่ได้ตอบรับในทันที &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"เฮ้ย จะเป็นไปได้หรือวะจะทำวง นี่ ผมก็คิดในใจว่าจะเป็นไปได้หรือวะ "&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;หลังจากที่สัญญาในการเล่นดนตรีที่จังหวัดลำปางหมดลง พร้อมกัน ทั้งสามก&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;็ตัดสินใจเดินทางมากรุงเทพฯ โดยมีเงินติดตัวมาไม่กี่บาท ด้วยหวังจะมาหาอนาคต และความสำเร็จ&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt;ที่นี่ แต่ม&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ันก็ไม่เป็นดังหวัง ใน 2-3 เดือนแรก พวกเขาหางานไม่ได้ จึงแยกย้ายกันอีกครั้ง ด้วยเหตุเพราะเงินที่ติดตัวมาเริ่มหมดลง &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"ผมกับเสกและใหญ่ ลงมากรุงเทพ ฯ และก็ไม่มีงาน ต่างคนต่างเคว้งคว้างอยู่ เสกเขามาพักอยู่บ้านผมที่กรุงเทพ อยู่ด้วยกันประมาณซักเดือนหนึ่ง เพื่อนเสกมาบอก ให้เสกมาเล่นกีต้าร์ให้หน่อย เสกก็ไปเล่นกับเพื่อนอีกที่หนึ่ง ใหญ่ก็ไปเล่นเป็นแบ็คอัพให้กับมิคกี้" &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;เมื่อต่างคนต่างไปคนละทางตามภาวะจำยอม และ รัตน์ ก็ต้องเดินทางออกจากกรุงเทพฯ อีกครั้ง สู่อรัญ ไปเล่นอยู่กับ กอล์ฟ อีกครั้ง จนเมื่ออะไรต่างๆ เริ่มดีขึ้น สิ่งที่พวกเขาเคยคิดไว้ด้วยกัน จึงถูกดึงกลับมาอีกครั้งหนึ่ง &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;&lt;span style=""&gt;…&lt;/span&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;หนึ่งปีที่ผ่านไป ในขณะที่ทุกอย่างพร้อมแล้ว เสกมีเพลงที่แต่งไว้ ใหญ่ก็พร้อม รัตน์ก็ถูกชวนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อร่วมกันทำเพลงอีก ในที่สุดจึงได้เดโมออกมาหนึ่งชุด ซึ่งถือเป็นสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดของพวกเขาในตอนนั้น และใครเลยจะรู้ ว่าเดโมชุดนี้จะกลายเป็นเงินล้านสำหรับพวกเขา เมื่อมันถูกนำมาทำเป็นอัลบั้มออกสู่คนฟังทั่วไป ทีนี้เหลือแต่การเดินเข้าหาค่ายเทป ซึ่งพวกเขายังไม่รู้ว่าจะไปเสนอใครเหมือนกัน ในระหว่างนั้น ก็ไปเล่นเป็น แบ็กอัพ ให้กับ แท่ง &lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff0000;"&gt;ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ตอนที่แท่ง ออกอัลบั้มเพลงออกมา เป็นการกระเถิบเข้ามาใกล้ความจริงของพวกเขาเข้าไปทุกทีกับค่ายเทป และในที่สุด ทั้งสามคนจึงได้นำเพลงของตัวเองเสนอยังค่ายเพลงที่เพิ่งเปิดใหม่ ตามคำแนะนำของ แท่ง ค่ายเพลงที่นำโดย นักดนตรีที่เป็นขวัญใจของพวกเขาทั้งสามคน นั่นคือ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff0000;"&gt;&lt;b&gt;มอร์ มิวสิค ของ อัสนี โชติกุล&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"ศักดิ์สิทธิ์ ก็แนะนำว่า บริษัท มอร์ มิวสิก นี่เปิดโดย พี่ป้อม ซึ่งเป็นคนที่เราชอบอยู่แล้ว เราก็เอาเดโมที่เราทำ มาเสนอที่ค่ายมอร์ มิวสิค พี่ป้อม เขาชอบก็เลยได้ออกชุดแรก"&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;เสก บอก&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ในที่สุดวงดนตรีร็อกวงใหม่ ภายใต้ชื่อ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt;โลโซ ในนิยามของความเรียบง่าย สบายๆ เสื้อยืดกางเกงยีนส์ ที่เสกเป็นคนคิดขึ้นมา และ รัตน์บอกว่า เสกคิดถูกแล้วที่ตั้งชื่อวงว่า โลโซ เพราะว่าเหมาะกับเขาทั้งสามมาก &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;อัลบั้มแรกของ โลโซ ชื่อ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt;&lt;b&gt;โลโซไซต&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ี้&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;เมื่อปี 2539 เรียกว่ามาได้ถูกจังหวะพอดี เมื่อช่วงนั้นกระแสดนตรี เปลี่ยนจาก bubble gum เข้ามาสู่ยุคของดนตรีร็อก ที่เน้น performance มากกว่ารูปร่างหน้าตา นั่นทำให้ โลโซ ได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่ เพลงของพวกเขาเป็นเพลงร็อกแอนด์โรล มันส์ๆ และฟังง่าย มีเมโลดี้ที่ติดหู เข้ากลุ่มคนฟังเพลงส่วนใหญ่ ทำให้ชื่อเสียงและความสำเร็จ ทั้งเงินและกล่อง พุ่งเข้ามายังพวกเขาจนแทบตั้งตัวไม่ทัน&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#669900;"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt; "ผมดีใจนะครับ พวกเราดีใจ และช่วงนั้นเป็นช่วงที่เค้าต้อนรับ คนที่มีครีเอท มีฝีมือ" &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#806337;"&gt;&lt;b&gt;ไม่ต้องห่วงฉัน&lt;/b&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;คือเพลงที่แสดงความเรียบง่ายและโรแมนติก โดยใจวัยดังที่สุดของพวกเขา และน่าจะกลายเป็นเรื่องความสำเร็จยังตามติดตัวพวกเขาอยู่ตลอดไม่หนีไปไหน สิ่งที่แสดงให้เห็นว่าอัลบั้มแรกของ โลโซ ประสบความสำเร็จจริง คือการที่ พวกเขาส่งเพลงพิเศษใส่เพิ่มเข้าไปในอัลบั้ม ซึ่งเหมือนกับเป็นวัฒนธรรมในวงการดนตรีไทยเลยก็ว่าได้ เมื่ออัลบั้มขายดีการเพิ่มเพลง เปลี่ยนปกก็จะเกิดขึ้น&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ต้นปี 2540 พวกเขาก็กลับมาอีกครั้ง กับอัลบั้มพิเศษ อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#806337;"&gt;&lt;b&gt;จักรยานสีแดง &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;แม้จะเป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ แต่ก็ยังทำได้ดีในเรื่องความนิยม เสกได้สร้างเอกลักษณ์ในเรื่องน้ำเสียงและเนื้อหาของเพลงที่เป็นแบบฉบับของ โลโซ ขึ้นมา ตอนนี้ชีวิตของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปแล้ว&lt;b&gt; &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"เราก็ต้องยอมรับว่า ถ้าเรากลายเป็นคนดัง ความเป็นส่วนตัวก็น้อยลง เพราะว่านี่เเหล่ะ ทุกคนก็ชื่นชอบ แล้วเราก็กลายเป็นคนของประชาชน คือการใช้ชีวิตของเราก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ สำหรับคนที่อยากจะเป็นนักร้อง อยากจะเป็นดารา เป็นคนของประชาชน ความเป็นส่วนตัวก็ต้องลดน้อยลง" &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="" lang="TH"&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ผ่านไปอีกหนึ่งปี เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2541 อัลบั้ม โลโซ เอ็นเตอร์เทนเม้น เป็นงานชุดที่ 3 ออกมา สู่คนฟังอีกครั้ง &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt;&lt;b&gt;เพลงซมซาน,อะไรก็ยอม,เลิกแล้วต่อกัน&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;และอีกหลายๆเพลง บางคนอาจมองว่างานพวกเขายังคงเหมือนเดิม แต่ก็ไม่มีอะไรหยุดความแรงยอดขายอัลบั้มชุดนี้ได้ พอปลายปี 2541 เวลาสำหรับอัลบั้ม รวมเพลงของพวกเขาก็ออกมา ชื่อว่า &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt;&lt;b&gt;Best of LOSO&lt;/b&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;เป็นงานรวมเพลงตั้งแต่อัลบั้มชุดแรก,อัลบั้มพิเศษ และ โลโซ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt;&lt;b&gt;เอ็นเตอร์เทนเม้นท์&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;และหลังจากนี้ความเปลี่ยนแปลง ภายในวงโลโซ เริ่มเกิดขึ้น &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;มีข่าวลือต่างๆ มากมาย เมื่อ&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;อัลบั้มชุดต่อมาของ โลโซ ไม่มี รัตน์ เพราะรัตน์ต้องขอพักเนื่องจากมีปัญหาด้านสุขภาพ&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;แต่วงโลโซต้องเดินหน้าต่อ อัลบั้มชุดที่สาม จึงออกวางเมื่อวันที่ 7 กรกฏาคม 2542 ชื่อว่า&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt;ร็อก แอนด์ โรล &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;โดยมีคนที่เข้ามาแทน การทำงานในตำแหน่งเบสของรัตน์นั้น คือ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff0000;"&gt;&lt;b&gt;กลาง ณัฐพล สุนทราณ&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#806337;"&gt;ู &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ซึ่งก็เป็นเพื่อนๆกัน อัลบั้มนี้โลโซดึงเอาความเป็นอเมริกันร็อกเข้ามาเพิ่มสีสันทางอารมณ์ดนตรีเข้าไป แต่ยังคงความเป็นร็อกไทยแบบโลโซไว้ เช่นเดิม พวกเขามีงานมากขึ้น การทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศ ทำโลโซได้ใกล้ชิดกับแฟนเพลงมากขึ้น &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;จากนั้นอีกหนึ่งปีกว่าๆ โลโซ จึงกลับมาอีกครั้ง ด้วยอัลบั้มชุดใหม่ที่มีชื่อว่า&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt;โลโซ แลนด&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;์ ตอนนี้พวกเขาสามารถขยายขอบเขตทางดนตรีให้กว้างมากขึ้น ตั้งแต่งานชุดแรกยังเป็นเพียงแค่ &lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt;โลโซไซตี้&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;เป็นสังคมเล็ก ๆ กลุ่มคนเล็กๆ อัลบั้มชุดนี้เพิ่งจะออกไปเมื่อต้นปี 2544 นี้เอง ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ตอนนี้พวกเขาต้องเผชิญกับปัญหาที่นักร้องและศิลปินทุกคนต้องเผชิญ นั่นก็คือการละเมิดลิขสิทธิ์เพลง ซึ่งพวกเขาได้รับผลกระทบพอสมควร และแม้ว่าอัลบั้มชุดนี้จะไม่แรงเท่าชุดก่อนๆ ในเรื่องยอดขาย มันก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาคิดท้อหรือจะเลิกทำงานเพลงเลย ไฟทางดนตรียังคงมีอยู่อย่างเต็มที่ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"ผมคิดว่าทุกคนจะต้องมีอุปสรรคครับ อยู่เพียงว่าเราจะต่อสู้กับมันได้ยังไง แล้วเราก็จะคงความมั่นคง กับสิ่งที่เรามุ่งไปอย่างไร นั่นคือสิ่งสำคัญกว่า สำคัญกว่า การที่เราว่า ไอ้ตรงนี้มันเป็นอุปสรรค อันนี้ไม่เป็นอุปสรรค ทุกคนเจออุปสรรคแน่นอน ไม่ว่าจะงานอะไร เพียงแต่ว่า จุดมุ่งหมายของเรา เรามั่นคงกับมันแค่ไหน ไม่ใช่พอจะมุ่งไปทางนี้เนี่ย ตรงนี้มีอุปสรรคสะพานหัก เราก็ ย้ายมานี่ก็ตรงนี้ไม่แน่ อาจจะเจอถนนที่ขาด หรือว่าอะไรเงี้ย ฉะนั้น ก็จะเดินไปไม่ถึงซักที เพราะฉะนั้น เราต้องมุ่งไปทางนี้ สะพานขาดเราก็ต้องว่ายนำข้ามไปอะไรอย่างนี้ เพราะฉะนั้นต้องมั่นคง และก็มุ่งตรงไป ทุกคนมีปัญหาหมด ทุกงานมีปัญหาหมด"&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;สิ่งที่ยืนยันคำพูดของเสกได้ดี คือ อัลบั้ม&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff9e3e;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;"&gt; โลโซปกแดง &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;อัลบั้มชุด ปัจจุบันนี้ของพวกเขาออกมา ทั้งๆท&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#808080;"&gt;ี่ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#ff9e3e;"&gt;&lt;b&gt;โลโซ แลนด์ &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ยังไม่ทันจาง พร้อมกับเซอร์ไพรส์การกลับมาอีกครั้งของรัตน์ &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#669900;"&gt;"เราติดต่อกันตลอด ไม่โทรศัพท์ ก็มาหากันตลอด คือเราสามคนรู้ดี มาหากันตลอด บางทีก็โทรมา เฮ้ย รัตน์อยู่ไหนวะ อยู่บ้าน บางทีก็มาหาเลย" &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;มิตรภาพของทั้งสาม ยังมีอยู่อย่างเข้มข้น การติดต่อกันอยู่ตลอดเวลา ทำให้เหตุการณ์ในอดีตที่ลำปางย้อนกลับมาฉายซ้ำอีกครั้ง เสกเอ่ยชวนรัตน์มาทำเพลงกันอีก และอัลบั้มชุดนี้จึงเกิดขึ้น พร้อมกับความตั้งใจที่จะสร้างความใหม่ๆ และเพิ่มสีสันในดนตรีแบบของโลโซเข้าไป&lt;span style=""&gt;…&lt;/span&gt;.&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;span style="font-family:MS Sans Serif;font-size:78%;color:#000000;"&gt;ย้อนกลับมาในเวลาปัจจุบัน เรื่องราวทั้งหมดที่ได้อ่านกัน คือสิ่งที่ได้มาจากการบอกเล่าของทั้งสามคน เสก รัตน์ ใหญ่ ผมใช้เวลาที่ โลโซ มีไม่มากนักเข้าไปพูดคุย เพราะตอนนี้พวกเขาทั้งสามคนกำลังวุ่นวายอยู่การเตรียมตัวไปถ่ายทำมิวสิกวีดีโอกัน ฉะนั้นเวลาเพียงแค่ 30 นาที ที่ผมได้มันจึงมีค่ายิ่ง ทราบมาว่าเมื่อคืนก็เพิ่งจะเสร็จงานตอนตีสอง ดูเหมือนเวลาว่างกับวงโลโซจะไม่ใช่ของคู่กันซักเท่าไหร่ แต่พวกเขาก็ยินดีกับการทำงานตรงนี้ และอีกวันสองวัน พวกเขากำลังจะเดินทางไปเล่นคอนเสิร์ตที่ต่างประเทศด้วย นอกจากจะตระเวณขึ้นเหนือล่องใต้กันแล้ว เป็นเวลา ประมาณ 1 เดือน นี่ก็เป็นผลของความมุมานะ ความรักในสิ่งที่ตัวเองรัก จนทำให้มันประสบความสำเร็จได้ ยังมีนักดนตรีอีกมากมายที่กำลังจะก้าวขึ้นมาสู่ความสำเร็จแบบพวกเขา เพียงแต่อย่าท้อก่อนก็แล้วกัน เราคงจะได้เห็นนักดนตรีที่แท้จริง เกิดขึ้นแบบนี้อีก&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7427135747654088886-7520721706099937881?l=oh-hoh.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='enclosure' type='video/mp3' href='http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=891bb2518a707e48&amp;type=video%2Fmp4' length='0'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/7520721706099937881/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7427135747654088886&amp;postID=7520721706099937881&amp;isPopup=true' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/7520721706099937881'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/7520721706099937881'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/2008/07/blog-post.html' title=''/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886.post-5080462713140026436</id><published>2008-01-31T15:59:00.000+07:00</published><updated>2008-01-31T16:03:13.943+07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='วันหยุด'/><title type='text'></title><content type='html'>มาทำนายอนาคตรัก จากวันที่เริ่มคบ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ข้อมูลจาก Forward Mail ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต&lt;br /&gt;Pisces 21 มีนาคม – 19 เมษายน          &lt;br /&gt;ลักษณะเฉพาะ :คำถามตลอดกาลสำหรับคู่ที่เต็มไปด้วยความร้อนแรงเช่นนี้ก็คือ ใครจะเริ่มก่อน เพราะคุณทั้งคู่ชอบแข่งกันเอง กระหายอิสระอารมณ์เดือดดาลง่าย ทำให้การวิวาทเล็กๆ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามปกติ           ทำไมถึงคบกัน : เพราะความสัมพันธ์ของคุณทั้งคู่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา รื่นเริง น่าตื่นเต้นตลอดเวลา คุณมักเห็นพ้องต้องกันในเรื่องต่างๆ เป็นคู่ที่เปิดเผย และซื่อสัตย์ต่ออีกฝ่าย           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : เมื่อฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเห็นตัวเองเป็นใหญ่แล้วทำตัวเป็นจอมบงการ จะเกิดความตึงเครียดขึ้นเมื่อคุณให้คำแนะนำกับอีกฝ่ายโดยที่เขาไม่ได้ร้องขอ (ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยทีเดียว)           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : คุณมักจะได้รับความร่วมมือจากเขาเต็มกำลังทีเดียว ถ้าทำให้เกิดความรู้สึกว่าเขาเป็นอัศวินม้าขาวคนเก่ง           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : สร้างความรู้สึกแข่งขันแบบเบาะๆ&lt;br /&gt;ในช่วงเวลา Taurus 20 เมษายน – 20 พฤษภาคม         &lt;br /&gt; ลักษณะเฉพาะ : คุณจะซูบซีดไปด้วยกันจากการแชร์ความรัก และปรารถนาอย่างรุนแรงที่จะสร้างความสุข มีความปลอดภัยในทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำ นั่นอธิบายว่าทำไมเพื่อน และครอบครัว (ซึ่งคุณสามารถเชื่อใจได้) สำคัญกับคุณทั้งคู่           ทำไมถึงคบกัน : ความจริงใจอย่างแท้จริง ที่มอบให้แก่กันทำให้คุณรู้สึกเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว คุณไม่อาจจะวางมือออกจากอีกฝ่ายได้เลย จะร่วมทุกข์ร่วมสุข และรู้สึกยินดีปรีดาในการสร้างอนาคตร่วมกัน           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : เมื่อคุณทั้งคู่เกิดดื้อรั้น และเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งละเลยที่จะเอาใจใส่กัน           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : เขาต้องการเพียงดูแลคุณ แต่ถ้าคุณต้องการที่จะทำอะไรด้วยวิธีของตัวเอง ก็ควรจะนำความคิดเห็นของเขามาพิจารณาบ้าง เพื่อให้เขารู้ว่าคุณก็แคร์เขาเหมือนกันนะ           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : แสดงถึงความรักต่ออีกฝ่ายอย่างชัดแจ้ง ให้ของขวัญชิ้นเล็กๆ แต่มีความหมายยิ่งใหญ่กับเขาสิอาจจะเป็นงานศิลปะหรืองานฝีมือที่ประดิษฐ์เอง&lt;br /&gt;Gemini 21 พฤษภาคม – 20 มิถุนายน          &lt;br /&gt;ลักษณะเฉพาะ : คู่นี้เป็นพวกขี้เบื่อ นั่นเป็นเหตุให้คุณชอบออกงานสังคม และไม่เคยระอาใจกับความวุ่นวายของการนัดหมายต่าง ๆ แต่ก็มีแนวโน้มว่าจะไม่ค่อยฟังกันและกัน ในด้านชีวิตรัก คุณทั้งคู่เป็นคนใจเร็ว และชอบทำรักด้วยท่าทางที่หลากหลาย           ทำไมถึงคบกัน : สิ่งแรกและสำคัญที่สุดคือคุณทั้งคู่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกันและกัน คุณมีความคิดเห็นตรงกันเสมอ และบ่อยครั้งความสัมพันธ์ของคุณก็เหมือนจะหาจุดสิ้นสุดมิได้           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : ความซ้ำซากเป็นสาเหตุใหญ่ที่ทำลายความรัก คุณจะละสายตาจากกันและกันเมื่อรู้สึกว่าความสัมพันธ์เริ่มอ่อนแอลง หรือต้องอดกลั้นฟังความคิดเห็นของอีกฝ่าย เมื่อเริ่มไม่ลงรอยกัน คุณจะเลิกรากันเร็วมาก           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : ฟังในสิ่งที่เขาพยายามจะพูดจริงๆ ก่อนตัดสินใจ เพราะมักจะมีอะไรแฝงอยู่ในคำพูดผิวเผินเหล่านั้น           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : คุณมีการสื่อสารกันอย่างสัตย์ซื่อ ทำให้เขาอารมณ์ดีโดยวางโน้ตบอกรักไว้บนหมอน เปิดเพลงโรแมนติกให้ฟัง หรือทิ้งเสียงเซ็กซี่ไว้ในวอยส์เมล์&lt;br /&gt;Cancer 21 มิถุนายน - 22 กรกฎาคม       &lt;br /&gt;   ลักษณะเฉพาะ : คุณเป็นคู่ที่มีอารมณ์เปราะบาง อ่อนไหว จึงมองหาการสนับสนุนมากมายจากอีกฝ่าย มีโอกาสที่คุณจะแต่งงานสร้างครอบครัวกันอย่างรวดเร็ว ความสัมพันธ์ทางเพศเต็มไปด้วยความเร่าร้อน และกระตือรือร้น           ทำไมถึงคบกัน : การได้มองดูอีกฝ่ายเป็นเสมือนสิทธิพิเศษสูงสุดในชีวิต คุณชอบที่จะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกปลอดภัยทางด้านอารมณ์ รู้วิธีที่จะเป็นคู่ที่ดี ไว้ใจกัน และพยายามอย่างมากที่จะสร้างบ้านแสนสุข           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : แม้จะรักกันมากเพียงใด แต่หากเกิดอารมณ์ไม่เข้าใจกันขึ้น คุณก็อยากที่สงบโดยใช้เหตุผลได้ เพราะเมื่อฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดบอกเหตุผลออกมา การสนทนาก็มักจะยุติ           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : มันสำคัญมากในการอธิบายว่าอะไรที่ทำให้คุณทุกข์ใจ การหมกมุ่นครุ่นคิดมีแต่ทำให้เรื่องเลวร้ายลง ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงว่าเขาจะปิดปากสนิทเมื่อเกิดเรื่องขัดแย้ง ก็ให้พูดกับเขาว่าเราน่ะรักและเคารพในการตัดสินใจของเขามากแค่ไหน           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : ได้ใช้เวลาว่างด้วยกันในการเสาะหาอาหารอร่อยๆ&lt;br /&gt;Leo 23 กรกฎาคม - 22 สิงหาคม      &lt;br /&gt;    ลักษณะเฉพาะ : เป็นคู่ที่หัวแข็ง แต่น่าทึ่ง ซึ่งรักจะทำตัวให้เป็นจุดสนใจ คุณมักจะจับมือกันพุ่งออกไปยังสถานที่ หรือสถานการณ์ที่สร้างความตื่นเต้นให้ ชอบครอบครองสิ่งหรูหรา ประเภททำให้เพื่อนๆ ตาร้อนด้วยความอิจฉา           ทำไมถึงคบกัน : คุณทำให้อีกฝ่ายมีความคิดในแง่บวก และเพิ่มความมั่นใจในตัวเองไปพร้อม ๆ กัน ยินดีที่จะรับทุกอย่างเข้ามาในชีวิต ทั้งชอบจะหยิบยื่นความโรแมนติกให้อีกฝ่าย ผ่านของขวัญสุรุ่ยสุร่ายและการเมคเลิฟแสนร้อนเร่า           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : เมื่อคุณตกหลุมรักอีกฝ่ายมากเสียจนกระทั่งลืมไปว่าควรได้รับความรักคืนมาด้วย การใช้จ่ายเงินที่สุรุ่ยสุร่ายเกินไป จะนำมาซึ่งความขัดแย้ง           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : แสดงด้วยคำพูดเถอะว่าคุณเคารพในความฉลาดเฉลียวของเขาแค่ไหน           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : ทำเรื่องสนุกด้วยกัน ไม่ว่าจะไปปั่นจักรยาน เที่ยวคลับ แม้แต่ช่วยกันตกแต่งห้องใหม่&lt;br /&gt;Virgo 23 สิงหาคม - 22 กันยายน    &lt;br /&gt;      ลักษณะเฉพาะ : รักษาสัญญา ชอบให้ และการเข้าใจกันและกัน เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในความสัมพันธ์ของคุณ คุณจะวางแผนชีวิตล่วงหน้าด้วยกัน และเชื่อว่าความรักที่ยิ่งใหญ่จะเปลี่ยนโลกนี้ให้น่าอยู่ขึ้น           ทำไมถึงคบกัน : เพราะความสัมพันธ์ของคุณก่อขึ้นจากความปรารถนาดี ความซื่อสัตย์ ไว้ใจ และความสามารถที่จะแชร์ชีวิตร่วมกัน โดยไม่ทำให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป           อะไรที่จะทำให้แตกกัน :เมื่อคุณทำให้อีกฝ่ายเกิดกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่าจะไม่รักกันเหมือนเดิม หรือเขาต้องสูญเสียสิ่งที่มีไป เมื่อเกิดความเครียดคุณก็มีแนวโน้มว่าจะทำสิ่งแย่ ๆ ให้อีกฝ่ายรู้สึกละอายใจ           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : หยุดทำสิ่งที่จะทำให้หัวเสีย ยิ่งรีบขจัดอารมณ์โต้แย้ง และแสดงถึงความมีเหตุมีผลได้เร็วเท่าไหร่ คุณก็จะได้รับการยอมรับนับถือจากเขามากขึ้น           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : ใช้ความรักมาบำบัดกายและใจ ชวนกันไปเรียนโยคะ เดินเที่ยวในต่างประเทศ หรือเพลิดเพลินตอนสุดสัปดาห์ด้วยกันในสปา&lt;br /&gt;Libra 23 กันยายน - 22 ตุลาคม          &lt;br /&gt;ลักษณะเฉพาะ : เป็นคู่ที่ใจกว้าง โรแมนติก รักความหรูหรา และงานศิลปะในเชิงสร้างสรรค์ เพราะคุณต่างกลัวที่จะอยู่คนเดียว จึงพยายามที่จะดึงดูดใจอีกฝ่ายผ่านการแสดงออกที่น่าประทับใจเสมอ           ทำไมถึงคบกัน : เพราะต่างก็มีความเจ้าชู้อยู่ในตัว เป็นมิตร และรักสนุก ทำให้คุณอยู่ด้วยกันได้ คุณจะสนับสนุนความพยายามของอีกฝ่ายไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด สามารถที่จะโต้แย้งความคิดกันได้ และรู้สึกประนีประนอมเมื่อจำเป็น           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : เมื่อรู้สึกว่าชีวิตยุ่งยากมากเกินไปคุณทั้งคู่จะรู้สึกหดหู่ และมักผัดวันประกันพรุ่งในการแก้ปัญหา ปล่อยให้คาราคาซังจนฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดทนไม่ได้ ต้องยื่นมือเข้ามารับผิดชอบเรื่องนี้ในที่สุด           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : อย่าบ่น เมื่อคุณไม่เห็นด้วยก็ยืนยันไปตามนั้น ควรรู้จักใช้ศิลปะการพูด และหากรู้ว่าอะไรดีแล้วสำหรับคู่ของคุณก็ทำมันต่อไป           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : อนุญาตให้ตัวเองขี้เกียจและโทรมบ้าง ดูแลอีกฝ่ายด้วยสิ่งไร้สาระเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น อาหารแคลอรีสูงแต่อร่อย&lt;br /&gt;Scorpio 23 ตุลาคม - 21 พฤศจิกายน     &lt;br /&gt;     ลักษณะเฉพาะ : พวกคุณมีความสัมพันธ์กันในแง่ความรู้สึกที่ซับซ้อน ลึกลับ มีความรักที่รุนแรง ยิ่งใหญ่ คนภายนอกไม่รู้ซึ้งหรอกว่าอะไรที่ยึดเหนี่ยวคุณไว้ด้วยกัน และไม่รู้ถึงความบ้าคลั่งที่คุณมีให้กับอีกฝ่ายด้วย           ทำไมถึงคบกัน : เพราะคุณยึดเหนี่ยวกันด้วยสายสัมพันธ์ที่แข็งแรง คุณก็เลยรู้สึกมั่นใจ และสามารถที่จะห่วงหาอีกฝ่ายได้สุดใจ คุณทั้งคู่จะถอดหน้ากาก และแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมาเมื่ออยู่ด้วยกัน           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : ความรักครั้งนี้อาจเปลี่ยนแปลงได้ง่าย เมื่อฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเกิดถูกครอบงำด้วยความเห็นแก่ตัว และการปกปิดความรู้สึกด้วยการแสดงออกที่ก้าวร้าวก็ยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายขึ้น           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : เมื่อรู้ว่าการหยุดเถียงไม่ใช่สิ่งเดียวกับไม่ใส่ใจ มันไม่ใช่สิ่งเลวร้ายเลย หากจะประนีประนอมกัน แสดงความอ่อนแอของคุณออกมาอ่อยเขาบ้าง จะทำให้คุณเป็นฝ่ายได้เปรียบ           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : ดื่มไวน์ด้วยกันแล้วค้นหาความมหัศจรรย์ในด้านมืดของเซ็กซ์&lt;br /&gt;Sagittarius 22 พฤศจิกายน - 21 ธันวาคม      &lt;br /&gt;    ลักษณะเฉพาะ : เป็นคู่ที่ร่าเริงมาก มีเรื่องให้คุยกันมากมายไม่จบ อยากรู้อยากเห็น แต่ขณะเดียวกัน การที่ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดยังมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก จึงมักจะถามหาเวลาส่วนตัวเมื่อถึงจุด ๆ หนึ่ง           ทำไมถึงคบกัน : มักมีแรงกระตุ้นให้ลองหาประสบการณ์ใหม่ ๆ แต่เพราะกลัวที่จะต้องค้นหาสิ่งนี้เพียงลำพัง คุณถึงต้องมีกันและกัน การแบ่งปันความซื่อสัตย์ต่อกันก็ทำให้ความสัมพันธ์นั้นสมบูรณ์ขึ้น           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : เนื่องจากคุณทั้งคู่เป็นพวกหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ บ่อยครั้งที่ปล่อยเวลา พลังงาน และเงิน ให้เสียโดยเปล่าประโยชน์ และนั่นก็เป็นสาเหตุของการเคืองกัน           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : คุณจะได้รับผลลัพธ์ที่ดีขึ้น ถ้าคุณให้โอกาสเขาแทนที่จะยื่นคำขาด           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : รู้สึกเป็นอิสระจริงๆ เมื่อคุณต่างก็รักชีวิตนอกบ้าน ก็กระชับความสัมพันธ์ด้วยการออกไปหาธรรมชาติ เช่น ไปแคมปิ้ง เดินทอดน่องในป่า หรือเล่นเรือ&lt;br /&gt;Capricorn 22 ธันวาคม - 19 มกราคม     &lt;br /&gt;     ลักษณะเฉพาะ : เมื่อเจอกันครั้งแรก คุณอาจจะรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นคนโอ้อวด น่าเบื่อ และยากที่จะทำความรู้จัก แต่ก็จะพบอย่างรวดเร็วว่าคุณสามารถแชร์ความต้องการทางเพศที่เร่าร้อน และความมีอารมณ์ขันด้วยกันได้ การเป็นคนที่ชอบความจริง และจริงจัง จะดึงความสัมพันธ์ครั้งนี้ยาวนาน           ทำไมถึงคบกัน : เพราะเป็นคู่ที่มีชีวิตชีวา มีความทะเยอทะยาน คุณสามารถที่จะทำให้ความฝันที่จะมีชีวิตหรูหรา ประสบความสำเร็จในด้านวัตถุ และมีครอบครัวแสนดี กลายเป็นความจริง           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : ต้องขอบคุณประสบการณ์การอยู่ด้วยกันก่อนแต่งที่ทำให้คุณเข้าใจ และกลัวที่จะแยกกัน คุณต้องใจเย็น อย่าเหน็บแนมกันเมื่อไม่เห็นด้วย           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : ความเป็นตัวเองจะทำให้ความรักงอกงาม แต่จะดียิ่งขึ้นหากรู้จักเคารพในกันและกันด้วย           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : วางมาตรฐานการดำเนินชีวิตที่สูงปรี๊ดลง แล้วขยับไปทำสิ่งดีๆ อย่างเป็นอาสาสมัครในองค์กรการกุศลต่างๆ&lt;br /&gt;Aquarius 20 มกราคม - 18 กุมภาพันธ์         &lt;br /&gt; ลักษณะเฉพาะ : คุณทั้งคู่รักสันโดษ และมักจะยืนอยู่นอกสาธารณชน เป็นคู่ที่มองหาความฉลาดหลักแหลม และความจงรักภักดี ยุติธรรม และความเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดจากอีกฝ่าย           ทำไมถึงคบกัน : การให้คำมั่นสัญญา และความจงรักภักดีต่างเป็นสิ่งที่คุณทั้งคู่มองหาอย่างจริงจัง การพูดความจริง และไม่เห็นแก่ตัวกับอีกฝ่ายก็เป็นสิ่งที่มองหาอยู่ เมื่อคุณอยู่ด้วยกันจะเกิดแรงบันดาลใจในการเรียนรู้อะไรใหม่ๆ รวมทั้งเรื่องบนเตียงด้วย           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : เมื่อคุณรู้สึกว่าตัวคุณน่ะรู้ดีที่สุด ทำให้คุณยโสใส่กันเมื่อไม่เห็นด้วยกับอีกฝ่าย           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : ทำใจให้สบายๆ เมื่ออะไรๆ เกิดสะดุดขึ้นมา แล้วจะเห็นวิธีที่จะทำให้เรื่องมันลงเอยเองแหละ           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : ใส่อารมณ์ขันลงไปในความสัมพันธ์ ดูหนังตลกด้วยกัน และยิ้มให้กันอยู่เสมอ&lt;br /&gt;Pisces 19 กุมภาพันธ์ - 20 มีนาคม       &lt;br /&gt;   ลักษณะเฉพาะ : คุณจะรู้สึกว่าในพรหมลิขิตบันดาลให้คุณได้อยู่ด้วยกัน มันก็คงไม่น่าแปลกอะไรที่จะสร้างให้คุณเป็นคู่ที่โรแมนติกสุด ๆ และกลายเป็นคู่ที่มีชัยชนะเหนือสิ่งอื่นใดเนื่องจากความรัก           ทำไมถึงคบกัน : เหนือว่าราศีอื่น ๆ คู่ราศีนี้จะมีความสัมพันธ์กันเหมือนคู่แท้ คุณจะเหมือนกันในทุก ๆ อย่างที่สำคัญ ๆ ไม่ว่าจะเป็นการไม่เห็นแก่ตัว มีอารมณ์ขัน ฝันในสิ่งที่เป็นไปได้ และชื่นชอบเซ็กซ์           อะไรที่จะทำให้แตกกัน : คุณปฏิเสธที่จะถามถึงสิ่งที่ต้องการ เพราะคิดว่าเดี๋ยวอีกฝ่ายก็รู้เอง สิ่งนี้นี่แหละที่สร้างความเจ็บปวดและทรมานใจให้           เมื่อไรที่รู้สึกว่ามั่นใจในกันและกัน : เพราะคุณชอบความรู้สึกที่ได้ดูแลกันและกัน จะรู้สึกมั่นใจมากขึ้นเมื่อได้รับคำแนะนำจากเขา ความท้าทายจึงอยู่ตรงที่จะกระตุ้นตัวเองให้ตัดสินใจเอง คิดเอง แทนที่จะปล่อยให้เขาควบคุมทุกอย่าง อย่างไร           จะรู้สึกมีความสุขเมื่อ : ชวนกันวาดรูป หรือแม้แต่อ่านบทกวีให้อีกฝ่ายฟังก็น่าจะมีความสุขที่สุดแล้ว&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7427135747654088886-5080462713140026436?l=oh-hoh.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/5080462713140026436/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7427135747654088886&amp;postID=5080462713140026436&amp;isPopup=true' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/5080462713140026436'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/5080462713140026436'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/2008/01/forward-mail-pisces-21-19-taurus-20-20.html' title=''/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886.post-6261574100125766914</id><published>2008-01-28T11:26:00.000+07:00</published><updated>2008-01-28T11:31:41.951+07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='วันหยุด'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R51al-tFqdI/AAAAAAAAAGU/YEJnGARc5BE/s1600-h/SRV_front.jpg"&gt;&lt;img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R51al-tFqdI/AAAAAAAAAGU/YEJnGARc5BE/s200/SRV_front.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160380356570229202" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;&lt;br /&gt;อยากเอาปากเตะแก้มยามคิดถึง      อยากใช้แขนรัดให้ตึงยามห่วงหา&lt;br /&gt;อยากใช้มือสัมผัสและสบตา    แล้วค่อยๆถอดเสื้อผ้า......กัน&lt;br /&gt;(รู้นะคิดอะไร?  อาบน้ำจ๊ะคิดมากน๊า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;  &lt;/span&gt; &lt;span style=""&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;  คิดถึงจริงหรือเปล่า&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt; หรือแค่เหงาแค่มองหา&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;   หรือเป็นเพราะเขาบอกลา&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt; จึงเข้ามา  มาพักใจ&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;   ชอบฉันจริงหรือเปส่า&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;  หรือแค่เหงาแค่หวั่นไหว         &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt; หรือเพราะอยากประชดใคร&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;   จึงเข้าใกล้จึงเข้ามา&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7427135747654088886-6261574100125766914?l=oh-hoh.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/6261574100125766914/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7427135747654088886&amp;postID=6261574100125766914&amp;isPopup=true' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/6261574100125766914'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/6261574100125766914'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/2008/01/blog-post_7097.html' title=''/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R51al-tFqdI/AAAAAAAAAGU/YEJnGARc5BE/s72-c/SRV_front.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886.post-1165447936380545558</id><published>2008-01-28T10:59:00.001+07:00</published><updated>2008-01-28T11:18:50.199+07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='สกูตเตอร์'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R51XQ-tFqcI/AAAAAAAAAGM/4zmTTxoPd7M/s1600-h/newsicon_241.JPG"&gt;&lt;img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R51XQ-tFqcI/AAAAAAAAAGM/4zmTTxoPd7M/s200/newsicon_241.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5160376697258092994" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;หากวันหวานยังหวานอยู่เช่นวันวานคงจะทำให้อะัไรๆดูดีขึ้นเยอะอย่างเช่นกับวันนี้นะ ชีวิตคนเราถ้าให้ข้าพเจ้าเปรียบก้อคงเปรียบเหมือนละครน้ำเน่า นิยายต่างๆ ล้วนแล้วแต่เกิดจากชีวิตจริงๆ ทั้งนั้้นที่ผู้กำกับเล็งเห็นควรที่จะนำออกมานำเสนอ...&lt;br /&gt; หากแม้ความรักกับความฝันที่ฉันเฝ้ารอมาแสนนาน จบลงอย่างเช่นวันวานเหมือนเคย&lt;br /&gt;แม้ชีวิตไม่เป็นดั่งฝัน ที่พี่เสือ ธนพล ร้องเอาไว้....... แต่เราก้อมีความฝันได้ในทุกคืน...นะจิงป่ะ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7427135747654088886-1165447936380545558?l=oh-hoh.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/1165447936380545558/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7427135747654088886&amp;postID=1165447936380545558&amp;isPopup=true' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/1165447936380545558'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/1165447936380545558'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/2008/01/blog-post_28.html' title=''/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R51XQ-tFqcI/AAAAAAAAAGM/4zmTTxoPd7M/s72-c/newsicon_241.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886.post-5588424467608036609</id><published>2008-01-25T09:40:00.000+07:00</published><updated>2008-01-25T11:05:34.722+07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5leaOtFqZI/AAAAAAAAAF4/L4vg5VK-okk/s1600-h/01228.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5leaOtFqZI/AAAAAAAAAF4/L4vg5VK-okk/s200/01228.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159258652846434706" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;หากแม้เธอคนนี้เปงคนที่ฉันรัก ยอมอกหักแม้รักจะสลาย&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;ยอมแม้เธอมีคนข้างกาย    ยอมพลีกายให้เธอดื่มกิน&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;    &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน&lt;/span&gt;   &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;เธอก็อยู่ใกล้ ๆ ฉัน&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; อยู่ในความคิด&lt;br /&gt; คิดถึงทุกวัน&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;ไม่ว่าฝันหรือความจริง&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;ไม่ว่าเธอจะอยู่ส่วนไหนของโลกใบนี้&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; ให้เชื่อเถอะว่าความรู้สึกดี ๆจะไปถามหา&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; จะมองเห็นได้หรือไม่ด้วยสายตา&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;   ภาพของเธอจะชัดเจนทุกเวลาในหัวใจ&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;&lt;br /&gt;    คิดถึงใครคนหนึ่งตรึงตราจิต&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; พรหมลิขิตขีดทางให้ห่างเหิน&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;&lt;br /&gt;ต่างคนต่างหนทางที่ต้องเผชิญ&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; ย่างก้าวเดินบนเส้นทางที่ต่างกัน&lt;/span&gt;   &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าความคิดถึง…&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; มันลบได้เลือนได้เหมือนกับเส้นดินสอ&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; มันก็คงจะดีนะ&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; อย่างน้อย ๆ ก็ไม่ทรมานนัก&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; เมื่อแอบชอบและคิดถึง..ใครบางคน&lt;/span&gt;   &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;&lt;br /&gt;   &lt;br /&gt;ไกลเพียงระยะทาง….&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; แต่เธอไม่เคยอยู่ห่างในความรู้สึกฉัน&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;&lt;br /&gt;ยังสัมผัสได้ถึงความห่วงใยผูกพัน&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; ความรู้สึกที่สื่อถึงกันตลอดเวลา&lt;/span&gt;   &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;วันนี้เราอยู่ห่างไกล&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; แต่อีกไม่นานคงได้พบหน้า&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; พบความดีใจในสายตา&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(51, 204, 255);"&gt; ทดแทนเวลาที่ห่างกัน&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;br /&gt;~+คิดถึง ~+ นะยัยคิดถึง&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;    &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;" คิดถึง "...&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt; คำ-คำหนึ่งฟังแล้วซึ้งคะนึงหา&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;คนได้รับคงสบายใจทุกเวลา&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt; แต่รู้หรือเปล่าว่า...&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt; คนให้มา ต้องปวดปร่าเพียงใด&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;ยิ่งคิด ยิ่งคำนึง&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt; ยิ่งนึกถึง ยิ่งอยากร้องไห้&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;br /&gt;มอบความคิดถึง ให้คนรับมากมาย    &lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt; แล้วคนรับมีบ้างไหม&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt; จะคิดถึงคนให้ด้วยใจจริง&lt;br /&gt;    ~+ Thank กลอนไทยดอทคอมมั๊กมากคัาบ +~&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7427135747654088886-5588424467608036609?l=oh-hoh.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/5588424467608036609/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7427135747654088886&amp;postID=5588424467608036609&amp;isPopup=true' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/5588424467608036609'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/5588424467608036609'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/2008/01/blog-post_25.html' title=''/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5leaOtFqZI/AAAAAAAAAF4/L4vg5VK-okk/s72-c/01228.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886.post-3251479390778572484</id><published>2008-01-25T08:50:00.000+07:00</published><updated>2008-01-25T09:22:43.112+07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='สกูตเตอร์'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5lHo-tFqYI/AAAAAAAAAFs/QUw9XtM6Luk/s1600-h/SRV_front.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5lHo-tFqYI/AAAAAAAAAFs/QUw9XtM6Luk/s200/SRV_front.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159233617482066306" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5lG8-tFqXI/AAAAAAAAAFk/eNaby_lbqRU/s1600-h/PS1_yw.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5lG8-tFqXI/AAAAAAAAAFk/eNaby_lbqRU/s200/PS1_yw.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159232861567822194" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;หวัดดี.....อีกครั้ง!!! อีกรอบปีดีไหมเนี๊ย วันนี้ถือเป็นวันดีวันพิเศษ อ้อ...ไม่ใช่ซิเปนวันศุกร์ต่างหากล่ะ ที่เราหาโอกาสอันดีงาม มาอับเดตข้อมูลกัน หลังจากห่างหายไปซะปะมานเกือบครึ่งปี จนลืมพาส...ไปเลยแหละ...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;.....เออ..ช่วง2,3 วันมาเนี๊ยรู้สึกว่าอากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆละนะ ก้อขอให้ทุกคนดูแลสุขภาพของตัวเองด้วยนะ&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;สำหรับคนที่มีแฟนก้อคงจะหายหนาวสินะ....อื๊อ!! แต่คนไม่มีแฟนเนี๊ยสิคงกอดตัวเองไปก่อนนะ....&lt;/span&gt; &lt;span style="color: rgb(255, 102, 0);"&gt;   ก้อยังไงก้อขอให้ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเท่านี้ก็คงจะดีแล้วแหละ สำหรับนักเรียน นักศึกษาอย่างพวกเราๆๆทั้งหลาย ๆ เด๋ววันหน้าจะนำเสนอสิ่งใหม่ๆให้ดูกันนะจ้า........&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7427135747654088886-3251479390778572484?l=oh-hoh.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='enclosure' type='video/mp4' href='http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=9a9a97200d1c06a2&amp;type=video%2Fmp4' length='0'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/3251479390778572484/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7427135747654088886&amp;postID=3251479390778572484&amp;isPopup=true' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/3251479390778572484'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/3251479390778572484'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/2008/01/blog-post.html' title=''/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/R5lHo-tFqYI/AAAAAAAAAFs/QUw9XtM6Luk/s72-c/SRV_front.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7427135747654088886.post-3984435343003833810</id><published>2007-09-29T17:35:00.000+07:00</published><updated>2007-09-29T17:35:28.279+07:00</updated><title type='text'>ศัพท์ดนตรีน่ารู้</title><content type='html'>&lt;blockquote&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="color:#0000ff;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://se-ed.net/kitatann/theory/vocabulary.html"&gt;http://se-ed.net/kitatann/theory/vocabulary.html&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3c_4RkwuI/AAAAAAAAABs/5Vp0QgrAqHg/s1600-h/19.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5115487741758718690" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3c_4RkwuI/AAAAAAAAABs/5Vp0QgrAqHg/s200/19.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3djIRkwvI/AAAAAAAAAB0/LmNAvsM8kAU/s1600-h/20.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3d2IRkwwI/AAAAAAAAAB8/7svLv6c7Pok/s1600-h/20.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3d2IRkwwI/AAAAAAAAAB8/7svLv6c7Pok/s1600-h/20.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3d2IRkwwI/AAAAAAAAAB8/7svLv6c7Pok/s1600-h/20.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3djIRkwvI/AAAAAAAAAB0/LmNAvsM8kAU/s1600-h/20.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7427135747654088886-3984435343003833810?l=oh-hoh.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://oh-hoh.blogspot.com/feeds/3984435343003833810/comments/default' title='ส่งความคิดเห็น'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=7427135747654088886&amp;postID=3984435343003833810&amp;isPopup=true' title='0 ความคิดเห็น'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/3984435343003833810'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7427135747654088886/posts/default/3984435343003833810'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://oh-hoh.blogspot.com/2007/09/blog-post_1143.html' title='ศัพท์ดนตรีน่ารู้'/><author><name>๋J.kongthong</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13188963691913261813</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://bp1.blogger.com/_0V_ncjibYG0/R9dwQYD7-II/AAAAAAAAAGc/bgDPS_6pgrc/S220/P1050944.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_0V_ncjibYG0/Rv3c_4RkwuI/AAAAAAAAABs/5Vp0QgrAqHg/s72-c/19.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
